


Notenhout en olieverf
70 x 60 x 17 cm
Huidige locatie: In particuliere collectie
Dit notenhouten kruidenkastje is meer dan een meubelstuk—het is een levend eerbetoon. Bijna veertig jaar geleden maakte mijn oom het origineel voor de verjaardag van mijn moeder. Het stond in elke keuken waar ik heb gewoond, een constante aanwezigheid op de achtergrond van het gezinsleven. Op een oude foto zie je het, geplaatst tussen mijn moeder en mijn tante: eenvoudig, elegant, al geliefd. Na hun overlijden—mijn moeder, mijn oom en mijn tante, allen binnen één jaar—voelde ik me geroepen hen te eren op de manier die ik het beste ken: door te maken.
Ik maakte het kastje opnieuw in massief notenhout, met uitsluitend houten pennen en traditionele verbindingen—geen schroeven, geen snelle oplossingen. Elke rand, elke passing, werd zorgvuldig opgemeten en met de hand gesneden. Ik liet de houtnerf het verhaal vertellen, ononderbroken doorlopend over de drie laden als zinnen over een bladzijde. De porseleinen knoppen blijven trouw aan de originelen, maar dragen een persoonlijk accent: zachtblauwe bloemmotieven, gekozen om hun warmte. Ik voegde functionele details toe, zoals verborgen haakjes en een messing keukenrolhouder, zodat traditie kon samengaan met subtiele vernieuwingen.
Aan de zijkant schilderde ik een hydrangea—‘hortensia’ in het Frans—voor de jonge dochter van mijn neef, Hortense. Het is een stille dedicatie, in de nerf verstopt als een geheime zegening. Dit kastje is, met afstand, het meest verfijnde en meest doorvoelde object dat ik ooit heb gemaakt. Het stelde mijn precisie, mijn geduld en mijn emoties op de proef. Ik gaf het aan mijn neef op zijn verjaardag, in het vertrouwen dat het niet alleen zijn plek aan de muur zou vinden, maar ook in de familielijn. Vandaag hangt het in zijn keuken, zoals het origineel ooit in de onze hing. En in zijn stilte draagt het herinnering, nalatenschap en liefde.